Jezus zegenend gescheiden
(Lukas 24:51a)

Het evangelie van Lukas stelt de tempel centraal. Het evangelie begint met een dienst des Heeren, toen Zacharias het priesterambt bediende en het eindigt ook met de tempeldienst,als zijn discipelen biddend in de tempel bleven na Hemelvaart. Maar Jezus vaart op naar de hemel, de tempel hierboven. Zo wordt de dienst des Heeren door Jezus ook gegarandeerd in de hemel. Hij houdt immers Zijn gemeente vast vanuit de hemel.
Lees verder

Ziet, wij gaan op...
(Lukas 18:31-34)

Meer dan eens heeft Jezus over Zijn lijden en sterven gesproken. Zijn woorden lijken niet voor tweeërlei uitleg vatbaar:
De Zoon des Mensen zal worden overgeleverd
En zij zullen Hem bespotten en Hem geselen
En Hem bespuwen en Hem doden.
Natuurlijk, het zijn woorden die door de discipelen zijn gehoord, maar niet worden begrepen. De woorden landen niet. Het zal een telkens terugkerend thema blijken.
Lees verder

Het altaar gebouwd...
Zij bouwden het altaar des Gods van Israël,
om daarop brandofferen te offeren,
gelijk geschreven is in de wet van Mozes, den man Gods.
Ezra 3:2b

In ons tekstgedeelte treffen wij mensen aan die een hart hebben vervuld met dankbaarheid en verwondering. God heeft er op een bijzondere wijze voor gezorgd dat de tempel kan worden herbouwd. Hij zorgt Zelf voor de eer van Zijn Naam. Ja, dat was een wonder. Want Gods verbondsvolk zit gevangen in Babel. Israël was weggevoerd in ballingschap. En dat door eigen schuld. Maar dan ineens geeft God een opening.
Lees verder

Een echte luisterhouding!
Spreek, want Uw knecht hoort. (1 Samuel 3:10b)

Het is ook goed om ons te bezinnen op de arbeid onder jong en oud, die weer gaat beginnen in september. Voor ons ligt de opengeslagen bijbel. Dat heeft voor ons een heel diepe betekenis. Hoe belangrijk is het, dat wij en onze kinderen gericht worden op de Heere en Zijn dienst. Dat heeft Hanna gedaan: haar kind Samuel heeft zij naar het heiligdom in Silo gebracht, waar Eli priester en voorganger van het volk was. Zij wilde zo haar kind wijden aan de dienst des Heeren.
Lees verder

Er is geschreven..
Doch Hij, antwoordende, zeide: Er is geschreven: De mens zal bij brood alleen niet leven, maar bij alle woord, dat door den mond Gods uitgaat. (Matthéüs 4:4)

De Bijbel is niet heel uitgebreid als het gaat om de vorst der duisternis. Toch is duidelijk dat deze duistere persoon een realiteit is. Hij wordt ons in de Schrift aangeduid als een "mensenmoordenaar". Wie kan in eigen kracht staande blijven tegenover die duistere machten? Niemand… Daarom worden wij vervuld met een zekere huiver als juist deze thematiek ter sprake komt. Toch is juist deze geschiedenis eerder vertroostend dan huiveringwekkend.
Lees verder


Kerstmeditatie van Maria
Doch Maria bewaarde deze woorden alle te samen, overleggende die in haar hart. (Lukas 2:19)

Wat zijn de reacties op het Kerstevangelie verschillend. Velen gaan gelukkig nog naar de kerk of naar een samenkomst, maar zijn we nu echt vervuld van het Kind? Vaak is er wat sfeer en sensatie, maar daarna is alles weer zo spoedig voorbij. De crisis in het geestelijke leven hangt nauw samen met de jacht van ons leven: we vinden geen tijd om over de dingen na te denken. Let dan eens op Maria, de moeder van Jezus.
Lees verder


Om Zijn hulp verlegen
Meester, bekommert het U niet dat wij vergaan? (Markus 4:38c)

Als er één is die met ons lot bewogen is, dan is dat de Heere Jezus. Willen wij daar een duidelijk bewijs van hebben, dan hebben wij slechts te zien naar Golgotha. Daar heeft Christus Zichzelf overgegeven in de dood opdat Hij de mens uit de storm van het gericht, de storm van het oordeel van God zou kunnen bevrijden. Maar de vraag die de discipelen laten horen lijkt daarmee in tegenspraak te zijn. Meester, bekommert het U niet, dat wij vergaan? Interesseert U dat niet? Bent U wel met ons lot bewogen?
Lees verder


Thomas’ geloofsbelijdenis
En Thomas antwoordde en zei tot Hem: "Mijn Heere en mijn God!" (Joh. 20:28)

Ongeloof moeten we wel onderscheiden: er is een ongeloof in haat. De Joden zochten een teken, om Hem te vangen. Zij kregen geen ander teken kregen dan van Jona. Maar er is ook een ongeloof in liefde, want Thomas kan de Heere niet missen. We moeten bij twijfel wel oppassen, dat het ‘ik’ niet de boventoon voert. Thomas geloofde in zijn Meester, maar hij bleef steken bij wat hij zag. Hij bekijkt het altijd van de donkere kant. Het karakter van Thomas was wel wat melancholisch. Het belangrijkste is dat hij kwam tot de volle belijdenis om zijn Heere groot te maken.
Lees verder


Maria, de gezegende onder de vrouwen
Wees gegroet, gij begenadigde; de Heere is met u; gij zijt gezegend onder de vrouwen. (Lukas 1:28b)

Wees gegroet, als je zo wordt aangesproken, is dat toch niet bepaald een zaak waar je van schrikken moet. Integendeel. Als iemand je zo vriendelijk tegemoet treedt, dat doet een mens goed. Ja, maar het is niet zomaar iemand die wij aantreffen in ons tekstgedeelte. En het is ook niet zomaar een groet die Maria naar zich toe krijgt. Ineens staat daar in haar woning die lichtende, heldere, smetteloze gestalte. En Maria hoort uit de mond van de engel Gabriël niet een mensengroet maar een groet regelrecht uit de Hemel.
Lees verder


Magnificat: Maria's Lofzang
Mijn ziel maakt groot de Heere... (Lukas 1: 46,47)

Er is een geestelijke eenheid tussen Elizabeth en Maria in het allerheiligst geloof. Bij hen is er een en al verwondering. Bij Elizabeth, die oud is en bij Maria, die nog heel jong is. Nog nooit is zo eenvoudig, zo nederig en zo hoog de Naam van God verheerlijkt, als door deze beide vrouwen. Elizabeth had haar lofzang in korte woorden gezongen: “Alzo heeft mij de Heere gedaan”. Maria gaat in een groot refrein de daden Gods verheerlijken. Er is gemeenschap der heiligen. Oud en jong wordt in het geloof op een wonderlijke wijze verenigd.
Lees verder